Nógv børn eiga heimalomb, men í Kollafirði býr eitt serstakt heimalamb. Tað eitur Tyhja, og tað er blint. Ísak er sjey ár, og hann eigur Tyhju
Tað var í mai mánaði, at ein bóndi í Kollafirði varnaðist hetta serstaka lambið. Tá hann fór til seyðin hjá sær, sá hann, at eitt lamb ikki var sum øll hini. Tað var sjúkt, og bóndin helt, at tað fór ikki at yvirliva úti í náttúruni. Hann ringdi tí til Ísak og spurdi, um Ísak vildi taka sær av lambinum.
Í fyrstani ræddist Ísak lambið, tí eyguni vóru eitt sindur óhugnalig. Mamma hansara hjálpti honum at vaska eyguni á lambinum, og tveir dagar seinni vórðu tey frísk. Tey sóu tó, at eyguni vóru púra klár, og at lambið var blint.
Fyrst búði lambið inni hjá Ísaki í eina viku, so hon vandi seg við sína nýggju familju. Systir Ísak gav henni navnið Tyhja, sum merkir „blind“ á finskum.
Síðan ringdi bóndin eina ferð aftrat. Hann hevði eitt annað lamb, sum var so lítið, at tað heldur ikki fór at klára seg úti í náttúruni. Ísak fekk eisini tað lambið, og tað fekk navnið Eddie. Hetta var minsta lambið, Ísak nakrantíð hevði sæð.
Ísak eigur eisini Eddie, sum var minsta lambið, hann nakrantíð hevði sæð
Mamma og abbi Ísak hegnaðu lombunum eitt øki á bønum uttanfyri og smíðaðu teimum eitt lítið hús. Tyhja dugir ikki at finna húsið sjálv, men Eddie hjálpir henni, hvagar hon skal fara.
Tá ið tey sova, liggja tey ofta nær saman, so Eddie kann prika undir Tyhju og fáa hana at rakna við, um eitthvørt hendir rundan um tey.
Í fyrstani fingu Tyhja og Eddie fløsku frá Ísaki, men nú eta tey eisini gras, og tey vaksa óført. Tá ið tey verða eldri, eru tey ikki lomb longur. Tá eru tey vorðin til eina ær og ein veðr.
Ísak er sera góður við síni heimalomb og vitjar tey ofta. Tey eru eisini góð við hvørt annað og hjálpa hvørjum øðrum við tí, teimum tørvar.
Ísak gevur Tyhju og Eddie av fløsku.
Greinin stóð í Píka7 1/2017
Tekstur og myndir: Sanna Nolsøe Djurhuus